นศ.วิศวะมหิดล คิดค้น "ระบบดิซาสเตอร์ลิ้งค์ (DisasterLink)" สิ่งประดิษฐ์กู้โลก ใช้สื่อสารฉุกเฉินช่วยผู้ประสบภัยแผ่นดินไหว แจ้งพิกัดได้รวดเร็วแม้ไม่มีสัญญาณอินเตอร์เน็ต-มือถือ เพิ่มอัตรารอดชีวิต
แผ่นดินไหว เป็นภัยธรรมชาติที่มนุษย์ไม่สามารถรู้ล่วงหน้าหรือพยากรณ์ได้และไม่เลือกเวลาเกิด นำมาซึ่งความสูญเสียชีวิตและทรัพย์สินมหาศาล กลุ่มนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล คิดค้น "ระบบดิซาสเตอร์ลิ้งค์ (DisasterLink)" ใช้สื่อสารฉุกเฉินในพื้นที่หลังเกิดภัยพิบัติแผ่นดินไหว (Emergency Infrastructure Communication that Restores Areas With No Signal After Life-Threatening Disasters) แม้การสื่อสารหลักจะถูกตัดขาด เพื่อเพิ่มอัตรารอดชีวิต ให้ผู้ประสบภัยสามารถติดต่อไปยังทีมกู้ภัย หรือหน่วยงานเพื่อเข้าช่วยเหลือได้อย่างแม่นยำและรวดเร็วผ่านระบบนี้
ข่าวอื่นที่น่าสนใจ
วิทวัส สุดทวี หรือ บูม หัวหน้าทีมดิซาสเตอร์ริสค์ สปอต หนุ่มนักศึกษาชั้นปี 3 คณะวิศวกรรมศาสตร์ ภาควิชาวิศวกรรมชีวการแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล กล่าวว่า ที่มาของแนวคิดนวัตกรรม "ระบบดิซาสเตอร์ลิ้งค์ (DisasterLink)" สื่อสารฉุกเฉินระหว่างเกิดภัยพิบัติแผ่นดินไหว (Disasterisk Spot Created an Emergency Infrastructure Communication that Restores Areas With No Signal After Life-Threatening Disasters) มาจากโศกนาฏกรรมแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นบ่อยทั่วโลกรวมทั้งประเทศไทย ล่าสุดเมื่อต้นปี 2566 ที่ตุรกี-ซีเรียมีผู้เสียชีวิตกว่า 46,000 คน และติดอยู่ในซากปรักหักพังจำนวนมากเป็นเรื่องน่าสลดใจอย่างยิ่ง
จากการศึกษาข้อมูลภัยพิบัติแผ่นดินไหว หลังจากเกิดแผ่นดินไหว 48 ชั่วโมงแรก หากช่วยเหลือผู้ประสบภัยได้ทัน จะเป็นช่วงที่มี 'อัตราการรอดชีวิต' ของผู้ประสบภัยสูงสุด แต่เหตุแผ่นดินไหวในบางครั้งรุนแรง และสร้างความเสียหายอย่างกว้างขวางผู้คนบาดเจ็บ รวมถึงตึก อาคาร บ้านเรือน หรือสิ่งปลูกสร้างพังทลาย กระทบถึงโครงสร้างพื้นฐานของการสื่อสาร
เสาสื่อสาร อาจเสียหายหรือชำรุด ส่งผลให้การสื่อสารถูกตัดขาดจากโลกภายนอก หรือหยุดชะงักและต้องใช้เวลานานในการซ่อมแซม ทำให้ผู้ประสบภัยจะไม่สามารถติดต่อสื่อสารขอความช่วยเหลือได้ รวมถึงการใช้โซเชียลมีเดีย เช่น เมสเซนเจอร์ ไลน์ และแอพต่าง ๆ ก็จะไม่สามารถใช้งานได้ด้วยเช่นกัน เราจึงต้องการคิดค้นระบบสื่อสารฉุกเฉินที่แก้ปัญหาให้การสื่อสารไม่หยุดชะงัก ต่อให้โครงสร้างการสื่อสารจะชำรุดก็ตาม เพื่อต้องการเพิ่มอัตราผู้รอดชีวิต
ส่วนประกอบของ "ระบบดิซาสเตอร์ลิ้งค์ (DisasterLink)"
1. Primary Node หรือ คอมพิวเตอร์ เซิร์ฟเวอร์หลักที่ใช้ในการรับข้อมูลต่าง ๆ โดยจะใช้เชื่อมต่อกับ Secondary Node
2. Subnode คือ ตัวขยายสัญญาณ WiFi ที่เซิร์ฟเวอร์หลักแชร์ ให้สามารถกระจายการเชื่อมต่อสู่ Web Application
3. เว็บไซต์สำหรับใส่ข้อมูล โดยภายในเว็บไซต์ จะมี 2 ปุ่ม คือ ปุ่ม Emergency Button ใช้เพื่อจับสัญญาณ GPS ล่าสุด ก่อนเครือข่ายจะล่ม และ ปุ่ม Rescue Team Room สามารถใช้ติดต่อ พิมพ์ข้อความ รายละเอียดต่าง ๆ กับศูนย์ช่วยเหลือได้
"ระบบดิซาสเตอร์ลิ้งค์ (DisasterLink)" ที่สร้างขึ้นนี้ เป็นระบบการสื่อสารที่ไม่ได้พึ่งพาระบบโครงสร้างพื้นฐานของการสื่อสารแบบทั่วไป แม้จะไม่สามารถใช้งานการสื่อสารในส่วนของ Data เช่น 3G, 4G หรือ 5G ได้ แต่เรานำประโยชน์จากความสามารถของโทรศัพท์ทุกเครื่องที่มี WiFi Module มาใช้งาน และนำมาพัฒนาต่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด
เพียงแค่ผู้ประสบภัยมีโทรศัพท์มือถือ ทำการเปิดหน้าเบราว์เซอร์ขึ้นมา จะพบกับเว็บไซต์ที่เราสร้างขึ้น แสดงขึ้นมายังหน้าจอทันที โดยผู้ประสบภัยสามารถใช้งานได้ง่าย สามารถกรอกข้อมูลที่สำคัญ พิมพ์รายละเอียดในลักษณะข้อความได้เลย ไม่ว่าจะเป็น ตำแหน่งปัจจุบัน พิกัด สถานที่ จำนวนผู้ประสบภัยในพื้นที่ หรือข้อมูลทางการแพทย์ อย่างโรคประจำตัว โดยระบุให้ครบถ้วนเพื่อรวดเร็วและแม่นยำต่อการช่วยเหลือ จากนั้นกดส่งข้อมูล เพียงเท่านี้ ข้อมูลที่กรอกนั้นจะถูกส่งมายังเซิร์ฟเวอร์ของระบบในศูนย์การปฏิบัติการการช่วยเหลือ ทางทีมหน่วยกู้ภัยจะเตรียมความพร้อม เตรียมอุปกรณ์ เครื่องมือต่างๆในการเข้าช่วยเหลือได้ถูกต้อง
ในปัจจุบัน เราสามารถพัฒนาต้นแบบ (Prototype) และสร้างเครือข่าย (Network) แบบ Mesh Topology ซึ่งเป็นการเชื่อมต่อกันทุกอุปกรณ์เข้าด้วยกัน ใช้สำหรับให้ผู้ประสบภัยเชื่อมต่อและสื่อสารกันได้ เรียบร้อยแล้ว และทดลองใช้โทรศัพท์มือถือของผู้ประสบภัยเชื่อมต่อเข้ากับเครือข่าย Hotspot ที่ตัว "ระบบดิซาสเตอร์ลิ้งค์ (DisasterLink)" ปล่อยออกมา จากการทดสอบสามารถใช้งานได้ สามารถส่งข้อความ ระบุพิกัดตำแหน่งปัจจุบันจากโมดูล GPS ไปยังเจ้าหน้าที่กู้ภัยได้